TEZ

ՆԶՊ
դասավանդման ծրագրի իրավական
դաստիարակության հիմնախնդիրները
Պատմությունը ցույց է տալիս, որ հասարակությունը և պետությունը չեն
կարող գեյատևել առանց հասարակական կյանքի կարգավորվածության:
Այսինքն՝ հասարակության հատկանիշներից մեկն էլ կարգ ու կանոնն է:
Իրավունքը առաջացել է որպես հասարակական հարաբերությունների
նորմատիվ կարգավորիչ: Իրավական նորմերի գլխաոր
առանձնահատկություններից մեկնել այն է, որ դրանց իրացումը
ապահովված էր պետության հարկադրանքի ուժով:
Իրավունքը՝ դա պետության կողմից սահմանված վարկագծի
հանապարտադիր կանոնների անբաղջություն է:
Պետությունը՝ ստեղծելով իրավական նորմեր, կարգաորում է մարդու
կազմակերպության է պետական մարմնի վարքագիծը, սահմանելով թե
որ գործողություններն են հնարաոր, որոնք՝ արգելված, որոնք՝
անհրաժեշտ:
Նորմատիվ ակտերի համակցությունը կազմում է օրենսսդրությունը:
Օրենսդրության բաղադրամասը հանդիսացող նորմատիվ ակտերը,
իրավական ուժից ելնելով կազմում են աստիճանադաս համակարգ:
Հիմնական օրենքը ՀՀ Սահմանադրությունն է: Այն ունի բարձրագույն
իրավական ուժ:Սահմանադռությունը իրավունքի բոլոր ճուղերի համար
իրավունքի աղբյուր է:
Սահմանադռությունը առաջին հերթին սահմանում մարդու իրավական
վիճակը, հիմնադրում է պետության հիմնական ինստիտուտները և
դրանով ազդում պոտության ողջ իրավաստեղծ գործունեության վրա:
ՀՀ Սահմանադրության համաձայն օրենքները կիրառվում են միայն
պաշտոնական հրապարակումից հետո: Պաշտոնական հրապարակում
է համարվում նորմատիվ իրավական ակտերը§ՀՀ պաշտոնական
ï»Õ»Ï³·ñáõÙ¦ Ññ³å³ñ³Ï»ÉÁ:
ÐÐ ûñ»ÝùÝ»ñÁ Ññ³å³ñ³ÏáõÙ ¿ ѳݳå»ïáõÃÛ³Ý Ý³Ë³·³ÑÁ: ²ÛÉ ÝáñÙ³ïÇí
իրավական ակտերը Ññ³å³ñ³ÏáõÙ »Ý ÁݹáõÝáÕ Ù³ñÙÝÇ Õ»Ï³í³ñÁ:
Զինծառայողների իրավական դաստիարակությունը զինվորական
կարգապահության ամրապնդման ուղղությամբ տարվող իրավական
միջոցառումների կարևոր տեսակներից է: Հանդիսանալով
զինծառայողների հետ տարվող դաստիարակչական աշխատանքների
տարատեսակ, այն միաժամանակ ունի իր առանձնահատկությունները:
Իրավական դաստիարակությունը նպատակաուղղված է
զինծառայողների մոտ ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված իրենց
իրավունքների ու պարտականությունների իմացության աստիճանի
բարձրացմանը, իրավագիտակցության խորացմանը, իրավական
մշակույթի ձևավորմանը և հնարավոր իրավախախտումների
կանխարգելմանը:
Զինծառայողների իրավունքները իրավաբանական գիտության մեջ
ընդունված է տարանջատել որպես զինվորական-ծառայողական և
ընդհանուր-քաղաքացիական: Զինվորական-ծառայողական
իրավունքները բաժանվում են ընդհանուր զինվորական և
զինվորական-մասնագիտական իրավունքների:
Իրավական դաստիարակության հիմնական մեթոդներն են՝ իրավական
ուսուցումը, անձնական օրինակը, խրախուսանքների ու տույժերի ճիշտ և
կանոնագրքային պահանջներին համապատասխան կիրառումը:
Իրավական ուսուցումը իրավական դաստիարակության կարևորագույն
մեթոդն է: Այն արտահայտվում է զինծառայողներին իրավական ակտերի
պահանջների ուսուցանմամբ և դրանց էության պարզաբանմամբ:
ՈՒսումնական դաստիարակչական գործընթացի ռազմագիտության
դասի ժամանակ ունի մի շարք առանձնահատկություններ, այն
տարբերվում է ինչպես քաղաքացիական ուսումնադաստիարակչական
գրծընթացից, , այնպես էլ ուսումնադաստիարակչական բնույթից, որը
անցկացվում է ռազմաուսումնական հաստատություններում:
ՈՒսուցչական անձնակազմի կողմից այս գիտելիքների իմացությունը և
կիրառումը նպաստում է նպատակաուղղված դասին: Այն թույլ է տալիս
ընտրել ճիշտ, ուղղորդված ուսումնադաստիարակչական ուսուցում,
օգտագործելով ավելի նպատակաուղղված ձևեր և մեթոդներ: Այս
դասընթացի բարդությունը կայանում է նրանում որ համեմատական
կարգով քիչ դասաժամեր են տրամադրում ՆԶՊ դասավանդման
առարկային, սահմանափակ քանակությամբ շփում սպայական
անձնակազմի հետ: Ինչպես նաև այն պայմանավորված է աշակերտների
հոգեբանական նկարագրով, նրանց ընդհանուր մշակույթային
զարգացվածությամբ և հգեկան կայունությամբ:
Ռազմամանկավարժական գործընթացն ունի խիստ կիրառական ու
կիրառական-ներդրումային բնույթ: Այսինքն նախազորակոչայինների
նկատմամբ դաստիարակչական ազդեցությունը և գիտելիքների
ուսուցումն ինչքանել հեռամետ նպատակ ունենան, միևնույն է, դրանք
միտված են մետալուտ տակտիկական խնդիրերի լուծմանը: Քիչ չեն այն
դեպքերը, երբ աշակերտները մի քանի պարապմունքից տիրապետում են
զենքին: Ըստ այդմ նորակոչիկը չնչին ժամկետում ձեռքնե վերձնում զենքը
և փոխարինում զորրացրվողին:
Զինվորական դաստիարակությունը լուծում է որոշակի ռազմական
խնդիրներ:Օրեցօր բարդացող զենքի ու ռազմական տեխնիկայի
յուրացման համար անհրաժեշտ է ուժերի ոչ միայն գերլարում , այլ նաև
ուսուցման և դաստիարակության սկզբունքների, բովանդակության,
մեթոդների ու ձևերի վերանայում:
Ռազմական արվեստը Հայաստանում բավականին հին պատմություն
ունի: Տարբեր ճակատամարտերի մասին հնագույն
հիշատակություններից և պատմագրերի տված տեղեկություններից
կարելի է եզրակացնել, որ մեր նախնիները դեռևս հազարամյակներ
առաջ հմտացած են եղել ռազմի գործում, օգտագործել են հստակ
մշակված մարտավարություն, հնարքներ, որոնք Եվրոպայում սկսել են
կիրառվել միայն ուշ միջնադարից սկսած: Հայոց բանակի և
ռազմարվեստի պատմությունը ուսումնասիրվել է շատ պատմաբանների
կողմից:
Այսպիսով, հայոց բանակն ու հայկական ռազմարվեստը
հազարամյակների ճանապարհ է անցել: Բանակի և ռազմարվեստի
հետագա զարգացումներին /4-րդ դարից սկսած/ :